Zonnecel

Een fotovoltaïsche cel, ook wel zon-PV cel genoemd, is het bekendste en meest toegepaste type zonnecel. Het belangrijkste materiaal in een zonnecel is halfgeleider materiaal. Momenteel wordt met name silicium hiervoor gebruikt. Aan deze grondstof zal geen tekort ontstaan: het is het hoofdbestanddeel van zand en komt overal op aarde voor.

De moderne geschiedenis van de elektrische zonne-energie begint in 1954 toen in de Bell laboratoria, experimenten met verontreinigd Silicium zeer gevoelig bleken te zijn voor licht. Dit resulteerde in de productie van praktisch bruikbare zonnecellen waarbij een rendement van 6% werden bereikt. De eerste zonnecellen werden gebruikt voor gebruik in satellieten.

De elektrische stroom kan maar in één richting door de zonnecel lopen. Als er zonlicht op de zonnecel valt, worden er elektronen losgestoten die vervolgens in de gewenste richting gaan bewegen. De beweging van alle losgemaakte elektronen samen is de elektrische stroom die door de zonnecel loopt.

Om praktisch nut van deze cellen te hebben, worden ze meestal in een zonnepaneel of PV-paneel gemonteerd. Een zonnepaneel levert gelijkstroom. Het kan aangesloten worden op een omvormer om wisselstroom te krijgen. De energie kan meteen gebruikt worden door aangesloten apparaten. Als een PV-paneel op het lichtnet aangesloten is, kan het daar stroom aan leveren.